به نام اولین و آخرین قبلاً خیلی دیده بودم،که بسیار سفر باید،تا پخته شود خامی،ولی مثل این سفر تجربه نکرده بودم.اولین سفری که به همراه والدینم به تنهایی داشتم.اولش خیلی عالی شروع شد،همراهی همسرجان تا فرودگاه،گرفتن کارت پرواز و هدایت ما،بعد اون تو فرودگاه مشهد وقتی نشستیم،تازه عذاب من شروع شد،دیدن چهره ی حق به جانب بابا و خنده ی تمسخر که روی لب داشت،به خاطر ناتوانی مامان،انگار نه انگار که هشت تا بچه

خواستگاری داستان جالبی حضور شخصی غریبه در خانه ات که میتواند بعدها جزو عزیزانت شود. آره وقتی خواستگاری وارد خونه میشه اضطراب وجود رو میگیره که آیا این مرد میتونه جگر گوشه ی منو خوشبخت کنه خودم وقتی ازدواج کردم 26 سالم بود مادرم از خداش بود که از شر من خلاص بشه یه نون خورم که کم میشد،خودش کلی جای ذوق داشت بیچاره شدم تا ازدواج کردم میومدن و میرفتن،یا من اونا رو نمیخواستم یا اونا منو بالاخره به یکی

امروز یک روز فوق العاده متفاوت بود. دیروز با خودم فکر میکردم چقدر زندگی یکنواخت شده و خداوند خیلی سریع من رو در امروز قرار داد. اول که تو استخر مامان داشت غرق میشد.شنا که بلد نیست،موقع تمرین برای تقویت پاهاش سر خورد،تا خودمو بهش برسونم ،خیلی اذیت شد. بعدشم به محض اینکه گذاشتیمش خونه و اومدم خونه خودمون،هنوز زمان زیادی نگذشته بود ،که به گوشیم زنگ زد و خبر فوت عروس عموم رو داد. در گیر مرگ این بیچا